Malarstwo polskie

Jeśli jakaś osoba interesuje się polskim malarstwem, bez wątpienia wie kto to był Józef Chełmoński. Najlepiej określają malarza słowa historyka sztuki – Macieja Masłowskiego: „artysta kształcił się u najlepszych, więc nic dziwnego, że w połączeniu z talentem odnosił liczne sukcesy”. Dużo podróżował. Ów malarz kojarzony jest zarówno z samym Stanisławem Witkiewiczem (z którym swego czasu dzielił pracownię) i Adamem Chmielowskim. W końcu lat osiemdziesiątych XIX wieku Józef Chełmoński był ilustratorem paryskiego „Le monde Illustré”. W 1889 r. osiedlił się we wsi Kuklówka, gdzie prowadził gospodarstwo rolne i spędził ostatnie 25 lat swojego życia. Ów malarz wówczas był częstym gościem w pałacu w Radziejowicach. Był – w swojej sztuce- przede wszystkim realistą, o czym same przez się, mówiły jego obrazy. Tematyką jego malarstwa była właśnie Polska, a konkretnie środowisko wiejskie. Józef Chełmoński to realista i symbolista, obie cechy łączące się w osobowości jednego artysty.